Reisverslag

Eind april vertrok ik met mijn vader voor een mooi voetbalweekend naar Londen. Via Forza was alles uitstekend voorbereid en zelf besloten we op zaterdag nog een extra wedstrijd als voorgerecht te nemen, voordat we zondag naar de Champions League winnaar tegen het "Hollandse" Swansea zouden gaan kijken. Met 13 professionele verenigingen volop keuze zou je denken, maar dit weekend was er op zaterdag maar 1 pot, namelijk Milwall tegen de oud Europa Cup 1 winnaar Nottingham Forest. We togen op te bonnefooi naar de "The New Den" waar nog volop kaarten te verkrijgen waren. De Millwall supporters zongen "No one likes us,we don't care" en de grensrechter voor ons vernam de hele wedstrijd dat hij een "F***ing wanker" was, dus dat moest wel in een 1-0 nederlaag resulteren. Geen groots voetbal, weinig spelers met Premier League potentie gezien (we blijven letten op Shaun Bett), maar toch een erg leuke ervaring! Zondag stond het duel Chelsea-Swansea op het programma en na een rondrit door de stad togen we op tijd naar Stamford Bridge. Genoten van de relaxte sfeer voor de wedstrijd en vooral benieuwd of "The Blues" geen steekje zouden laten vallen in het overvolle programma van deze maand. Swansea speelde met Michel Vorm en Jonathan de Guzman, maar het kwaliteitsverschil was te groot om het Chelsea echt lastig te maken. Een redelijk gemakkelijke 2-0 zege in een gemoedelijke zondagmiddag sfeer. Maandagochtend nog een rondleiding gekregen door Stamford Bridge en dat was zeer de moeite waard. Op de Benitez-stoel gezeten langs het veld, in de persruimte en de kleedkamers (wat een verschil tussen uit en thuis!) en natuurlijk op de mooiste tribuneplaatsjes. Al met al een heerlijke ervaring die we zeker nog eens gaan herhalen in Madrid, Barcelona of Glasgow.

Eind april vertrok ik met mijn vader voor een mooi voetbalweekend naar Londen. Via Forza was alles uitstekend voorbereid en zelf besloten we op zaterdag nog een extra wedstrijd als voorgerecht te nemen, voordat we zondag naar de Champions League winnaar tegen het "Hollandse" Swansea zouden gaan kijken. Met 13 professionele verenigingen volop keuze zou je denken, maar dit weekend was er op zaterdag maar 1 pot, namelijk Milwall tegen de oud Europa Cup 1 winnaar Nottingham Forest. We togen op te bonnefooi naar de "The New Den" waar nog volop kaarten te verkrijgen waren. De Millwall supporters zongen "No one likes us,we don't care" en de grensrechter voor ons vernam de hele wedstrijd dat hij een "F***ing wanker" was, dus dat moest wel in een 1-0 nederlaag resulteren. Geen groots voetbal, weinig spelers met Premier League potentie gezien (we blijven letten op Shaun Bett), maar toch een erg leuke ervaring! Zondag stond het duel Chelsea-Swansea op het programma en na een rondrit door de stad togen we op tijd naar Stamford Bridge. Genoten van de relaxte sfeer voor de wedstrijd en vooral benieuwd of "The Blues" geen steekje zouden laten vallen in het overvolle programma van deze maand. Swansea speelde met Michel Vorm en Jonathan de Guzman, maar het kwaliteitsverschil was te groot om het Chelsea echt lastig te maken. Een redelijk gemakkelijke 2-0 zege in een gemoedelijke zondagmiddag sfeer. Maandagochtend nog een rondleiding gekregen door Stamford Bridge en dat was zeer de moeite waard. Op de Benitez-stoel gezeten langs het veld, in de persruimte en de kleedkamers (wat een verschil tussen uit en thuis!) en natuurlijk op de mooiste tribuneplaatsjes. Al met al een heerlijke ervaring die we zeker nog eens gaan herhalen in Madrid, Barcelona of Glasgow.